hikken - Het woordenboek

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

<<< terug
hikken	´ hik - ken ( hikte, h. gehikt) hikgeluiden maken, de hik hebben; al hikkend spreken; figuurlijk : hikken tegen of tegenaan moeite hebben met, niet vlot kunnen afhandelen: lang tegen een besluit aan hikken ; zie ook aanhikken

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z